Sinds een paar maanden heb ik een nieuwe site. De insteek voor deze site is hetzelfde als jullie gewend waren op deze weblog. Alle sportieve belevenissen staan daar vermeld evenals alledaagse leuke dingen die het vermelden waard zijn. Neem rustig eens een kijkje.
Mooie reportage over JR Kruithof. Onder andere wereldrecordhouder 24 uur schaatsen. Waar ik vorig jaar de 555 kilometer volbracht schaatste JR er, op 59 jarige leeftijd, 655. Klein verschil. Met een mooie opmerking sluit hij de reportage af : “Als dit gek zijn is hoop ik nooit meer klaar te worden.”
Vandaag nogmaals het rondje Posbank + Doorwerth gedaan. Was ik de vorige keer bij Ede de weg kwijt en fietste ik kilometers lang heen en weer zonder dichter bij huis te komen. Vandaag ging alles volgens planning en stond er bij thuiskomst exact 200 kilomter op de teller.
Afgelopen maandag won de verslaving van het verstand. Er werd regen voorspeld, buienradar gaf dit ook aan, en ik was na drie weken behoorlijk doortrappen best wel wat vermoeid. Mijn verstand zei dan ook lekker thuis blijven. Maar omdat het tijdens het eten prachtig weer was zei mijn verslaving ga toch fietsen, het is mooi weer. De eerste 40 kilometer waren droog en mooi ondanks de harde wind. De wind nam daarna af maar de regen nam toe. In de Dellen werd ik getrakteerd op een enorme hoosbui. Doornat bereikte ik Elburg na ruim 70 kilometer. Mijn verslaving riep om nog een lusje zomerdijk zodat ik toch weer ruim 100 kilometer zou halen. Ik gaf toe aan mijn verslaving en fietste door. Doorweekt kwam ik thuis en na de douche wachtte nog de poetsbeurt voor de fiets, de zoveelste dit seizoen. Lichte verkoudheid aan overgehouden en de rest van de week de fiets maar niet aangeraakt. Hier en daar wat geklust en voor de rest lekker uitgerust. Gisteravond een BBQ met de nodige biertjes wat ook niet echt verstandig was. En dus moest het vanmorgen maar weer eens gebeuren.
Nadat ik mijn spatbordje toch maar gemonteerd heb vertrek ik niet geheel fit rond half tien. Temperatuur was goed, matige wind tegen en bewolkt maar droog. Via Doornspijk, de Scheepsbel, het Zandenbos, Elspeet en Uddel ga ik de Aardhuisweg op. Hier valt al de eerste regen en in Apeldoorn zijn de wegen behoorlijk nat. Via Hoog Soeren, Assel, Ughelen, Beekbergen en Lieren ga ik weer langs het Apeldoorns kanaal richting Laag Soeren. Onderweg een enorme bui waar ik bijna geen last van heb omdat de bomen zo groot en dichtbegroeid zijn dat al het regenwater afgevoerd wordt. Alleen de tussenruimtes zijn nat. De wegen rondom de Posbank zijn redelijk droog gelukkig. Ik neem eerst de Schaapsallee, daal af over de weg richting de Steeg, dat fietst een stuk beter dan het smalle fietspad. Vanuit de Steeg weer naar boven de Posbank op. Boven even wat eten en drinken en genieten van de zon die inmiddels is gaan schijnen. Dan die heerlijke afdaling over de Schietbergseweg en vanuit Rhenen weer naar boven de Zijpenberg op. Tot mijn verbazing lopen hier twee wilde paarden op het fietspad. En natuurlijk precies op het moment dat ik eraan kom steekt een van hen het fietspad over. Mijn vriendelijke verzoek om op te zouten wordt gehonoreerd en ik kan weer verder. Na de afdaling nog even die lastige Emma Pyramide op en dan lekker met een rotgang richting Roozendaal. Met 50 km/h over de drempels vliegen is niet echt lekker, ik begrijp ook niet wie het verzonnen heeft om daar drempels neer te leggen. De wethouder is waarschijnlijk geen fietser. Met 105 kilometer op de teller laat ik het Posbank gebied weer achter me en ga ik richting Oosterbeek.
De wegen zijn hier eigenlijk nergens vlak en voortdurend moet er geschakeld worden. In Oosterbeek is het behoorlijk druk en moet je goed opletten wat er allemaal om je heen gebeurd. Vlak voordat ik Oosterbeek uit ga is er nog die heerlijke afdaling op de Van Borsselenweg. Niet veel later doemen daar de bossen van Doorwerth op en na een paar kilometer draai ik de Italiaanseweg op. Was het twee weken geleden tijdens de Betuwetoer nog helemaal schoon onderaan de berg, nu lag er weer een enorme bak zand waar je eerst doorheen moet ploegen voordat je aan de beklimming kunt beginnen. Bovenop gekomen ga ik direct links en in de afdaling kies ik niet voor de Holleweg maar ga ik de Oude Oosterbeekseweg af richting de WA Scholtenlaan. Daarna direct links en dan krijg ik de 10 % afdaling, heerlijk. Voordeel dat je de wegen kent. Vervolgens weer terug de Fonteinallee op waarna ik kies voor de beklimming van de Holleweg om vervolgens via de Italiaanseweg weer naar beneden te gaan. En dat was, zoals ik wel verwachtte, geen succes. Door de klinkers en het gras veel te hobbelig en glad, maar goed. Daarna ga ik weer terug richting Oosterbeek. Mijn bedoeling was om over Otterlo terug te gaan. Als ik de klim van de Van Borsselenweg weer gehad heb ga ik rechtdoor de Valkenburglaan over. Een prachtige glooiende weg door de bossen. Een keer rechts en links en ik kom precies uit waar ik wil. De N224 richting Apeldoorn, hier ben ik vaker geweest. Even later rechtsaf en weer links en ik zit weer op de Otterloseweg richting Otterlo, richting de koffie. En die smaakte weer heerlijk na 140 kilometer stevig fietsen. Een grote beker vol heerlijke koffie voor maar 1 euro. Beter dan die restaurants die dik 2 euro rekenen voor een klein en sterk bakkie.
Met de wind schuin achter trap ik weer lekker richting huis. Het stuk tussen Oosterbeek en Garderen was redelijk vlak en kon ik lekker doorstampen. Vanaf Garderen is het weer vals plat en worden de benen weer op de proef gesteld. Via Uddel, Elspeet, Nunspeet en als laatste doorkomst Doornspijk doemt thuishaven Elburg weer op. Wanneer ik bij het winkelcentrum ben besef ik dat ik net geen 200 kilometer zal halen, ik besluit dan maar om een extra rondje over de parkeerplaats te maken. En zo stond er exact 200 kilometer op de teller. Weer een mooie tocht gehad vandaag.
Een lange titel dit keer voor een mooie en niet zo'n moeilijke tocht. De toertocht in Heerde. Ook deze tocht voor de eerste keer gereden en natuurlijk op de fiets er naar toe gegaan. Met 22 kilometer in de benen ben ik ruim op tijd bij de start-finish locatie. Niet veel later komen Evert van Welsum en Kor de Vries, al jaren fervent toertocht rijders, er ook aan en tot slot is Hasse er ook. Al voor zeven uur vertrekken er vier man en wij volgen ook met ons vieren. Wanneer we net onderweg zijn begint het al iets te regenen en niet veel later komen de vier eerste mannen ons al tegen rijden. Er blijkt een pijl te missen. Voor ons kwam dat goed uit want wij konden direct de goede weg volgen. Via Vorchten gaat het kilometers lang over de dijk. Een prachtig gezicht met laaghangende bewolking over het water. Het is overigens ook lekker warm, zo'n 18 graden.
Als we de dijk verlaten komen we al gauw in bosrijk gebied. We gaan bij Hattem aan onze eerste klim beginnen, de van Honcooplaan. Evert fietst als altijd een enorme plaat, ik kies toch maar even voor het binnenblad. Kop over kop gaat het lekker zo met ons vieren. We gaan richting de Dellen, bekend gebied voor mij. Na het nemen van de Woldberg gaan we via 't Harde richting Nunspeet. Net na de Scheepsbel is de eerste controle en via het Zandenbos gaan we richting Elspeet en dan de Stakenberg over. Rechtsaf richting het Leuvenumse bos alwaar een enorme hoeveelheid koeiestront op de weg ligt. Mijn banden werden zo glad dat ik in de bocht bijna onderuit ga. We fietsen nog steeds kop over kop en hebben de gang er goed in. In Garderen volgt na ruim 70 kilometer de tweede controle. We besluiten om even de verjaardag van Kor te vieren met een lekkere kop koffie. Net wanneer we gaan zitten begint het te regenen. Een parasol bied uitkomst maar dat is maar tijdelijk. Als er meerdere deelnemers van de tocht aankomen maken we ons weer gauw uit de voeten en trotseren we de regen. De weg is even helemaal nat en gelukkig duurt de bui niet al te lang. De hoge temperatuur en de wind zorgen ervoor dat de weg weer snel droger wordt.
Via Stroe, Kootwijkerbroek en Assel gaan we richting Hoog Soeren. Hier fietste ik woensdag ook. Toen de andere kant op en was de afdaling heerlijk. Nu moeten we dus even klimmen en met bijna 100 kilometer op de teller heb ik het even moeilijk. Evert en Hasse trekken lekker door en Kor en ik moeten even passen. We sluiten weer aan en gaan richting de Aardhuisweg. Lekker een kilometer of vier afdalen richting Uddel. Even de benen strekken en even weer wat eten. Via Uddel gaan we naar Elspeet alwaar de derde controle is. Hier wederom een bekend gezicht. Bertus Elzerman uit Leeuwarden had ook weer de moeite genomen om een mooie tocht op de Veluwe te fietsen. Na een kort gesprekje gaan we weer verder. Het lijkt wel of we steeds harder gaan fietsen nu de finish in zicht komt. We scheren langs Gortel en Tongeren en komen weer dichtbij Heerde. We moeten nogmaals de Dellen door en ditmaal is het echt koers. De overnames worden steeds korter en de snelheid is steeds hoger. Wanneer we de klimmetjes gehad hebben is het even vlak en fietst Hasse op kop. Ik weet dat na de eerstvolgende bocht het gemeen vals plat omhoog gaat. Hier verwacht ik Evert te zien demarreren. Wanneer we de bocht nemen ga ik op kop. Een paar trappen en daar komt Evert al met zijn enorme gehaktmolen. Hij raast me voorbij en mijn benen protesteren en willen even niet meer. Hasse volgt en gaat de strijd aan. De grijns van Evert kun je van achteren nog zien. Kor en ik laten ze maar even. Als we de Dellen weer uitrijden sluiten we weer aan en rijden we de laatste kilometers richting de finish.
Aangekomen bij het clubgebouw hebben we er precies 150 kilometer op zitten met een gemiddelde van 33 km/h. Het was weer een prima toertocht en we praten nog even wat na onder het genot van een kopje koffie. Dan ga ik maar weer eens richting huis want de buienradar gaf voor vanmiddag nogal wat regen aan. Gelukkig blijft dat uit en pak ik nog mooi even de zomerdijk mee. Met Elburg in zicht zie ik wat bekends aankomen. Esmxe9e op de wielrenfiets. Samen fietsen we naar Elburg en doen we nog een extra rondje om Elburg heen. En zo stond er vandaag weer 211 kilometer op de teller.
Deze week iets meer dan 500 kilometer gereden zonder het vertrouwde triatlonstuur. En ik kan zeggen dat ik hem steeds minder mis, vooral vandaag had ik hem niet nodig. En helaas zit de vakantie er nu ook op. De drie weken zijn omgevlogen. De eerste dag was de dag van het rondje Zuiderzee. In die drie weken heb ik tien keer gefietst, goed voor 1865 kilometer !!!!! Over drie weken is de Elfheuvelentocht van Epe, de week erop is het eerste weekend van september. Ik zit nog in dubio wat te doen. Ik heb toegezegd om deel te nemen aan de Raps24Kika bij het team Donders Goed uit de Kets. Op zaterdag is er ook een benefiet toertocht van Rene Ruitenberg voor het kidscentre in Namibixeb. Deze tocht van 250 kilometer trekt me ook wel. Maar goed, dat duurt nog even.
Het toeval wil dat vandaag exact een jaar geleden de eerste Tour de Pol werd verreden. Hasse liet me toen een prachtig rondje Veluwe zien met daarin de mooiste klimmetjes bij de Posbank in Arnhem. Deze week wilde ik nog een keer een hele dag fietsen en dat kwam vandaag zo uit. En dus vertrok ik vanmorgen voor de tweede editie van de Tour de Pol.
Na de tocht van vorige week zaterdag nogal wat veranderingen aangebracht. Als eerste nieuwe voetplaatjes onder de schoenen, was echt hard nodig. Daarnaast ook nog even nieuwe handschoenen gehaald. De grootste verandering is echter dat ik mijn triatlon stuur eraf gehaald heb. Echte wielrenners fietsen ook niet met zo'n ding. Maandagavond voor het eerst zonder dat stuur gereden. Was wel even wennen. Na de eerste bocht ging ik al automatisch naar voren om te gaan liggen. Maar goed na de Parel van 117 kilometer was ik er wel aan gewend.
En dus vanmorgen weer richting Arnhem. Op buienradar was te zien dat het vanavond zou gaan regenen. Voor de zekerheid toch maar even het spatbordje gemonteerd, je weet maar nooit hier in Nederland. Via Nunspeet, Elspeet en Uddel ga ik richting Apeldoorn over de Aardhuisweg. De laatste tijd probeer ik meer op de techniek te letten en met een hogere cadans te trappen. Dat betekend dus lichter rijden en een hoger ritme. Dit gaat nog wel ten koste van de gemiddelde snelheid maar dat schijnt zich later terug te winnen. De Aardhuisweg heb ik dus genomen op het binnenblad, wel even wennen hoor. Vervolgens over Hoog Soeren, Beekbergen en Lieren langs het Apeldoorns kanaal richting Laag Soeren. Ik fiets afwisselend op de 52-17 en 52-19. Ik moet er langzaam aan wennen. Het vlakke stuk langs het kanaal gebruik ik om goed te eten en te drinken alvorens ik de Veluwezoom induik. Met precies 78 kilometer op de teller begint het. Ik ken het hier al aardig en weet precies wanneer ik moet schakelen. Het gaat lekker en ik probeer op de hartslag te fietsen. Mijn omslagpunt ligt ergens bij de 180 en ik blijf steeds tussen de 170 en 175. Door de hogere cadans en lagere hartslag lukt het me makkelijker om te blijven eten en drinken. Wanneer ik achter het Paviljoen ben en de eerste klim erop zit daal ik af richting de Steeg. Het is goed oppassen op het fietspad want er zijn aardig wat vakantiegangers aan het fietsen en die rekenen niet op een wielrenner die er met 60 km/h aan komt waaien. Als het fietspad met haarspeldbochten naar beneden gaat rem ik te laat. In de bocht probeer ik bij te remmen en breekt de achterkant uit en slipt het achterwiel. Wonder boven wonder hou ik hem op het fietspad en daal ik verder. Beter opletten de volgende keer. Vanaf de Steeg klim ik weer richting het Paviljoen. Een korte felle klim dwingt me om toch even naar de 35-21 te gaan. Ik wou op de 19 blijven maar dat lukte dus net niet. Ditmaal ga ik wel op de juiste kruising linksaf en kom ik voor het Paviljoen uit. Even wat eten en drinken en genieten van het uitzicht maar door de warmte loopt het zweet overal uit. De afdaling op de Schietbergseweg zorgt weer voor wat verkoeling. Vervolgens nog de Zijpenberg en de Emma Pyramide voordat ik in Roozendaal uit kom. Met 105 kilometer op de teller verlaat ik de Veluwezoom en is het even wat vlakker.
Ik ga langs de A50 richting Groenendaal en neem de afslag richting Otterlo. Een weg waarbij je steeds wat vals plat op en neer hebt. De wind is schuin tegen. En nog steeds wissel ik de 17 en 19 af. Na dik 125 kilometer ben ik in Otterlo en neem ik even een pitsstop bij de Gulf benzinepomp. Een liter gekoelde sportdrank, een Mars en een kop koffie doen me goed. Even lekker uitrusten en de tekorten weer aanvullen. Als ik weer verder ga wordt de lucht al aardig donker. Het zal toch niet weer gaan regenen ?? Via Harskamp en Stroe ga ik richting Garderen. Weer een stukje bekend gebied van de Parel. Ditmaal ga ik in Garderen rechtsaf richting Uddel en in Elspeet ga ik rechtsaf en linksaf richting Vierhouten over een stukje parcours van de 10.000 van Joop. In Vierhouten weer linksaf en na de Mallejan rechtsaf en dan het Eibertjespad op. Een mooi fietspad welke uitkomt in het Zandenbos. Als ik na 170 kilometer uit het Zandenbos kom begint het te regenen. Nog niet hard gelukkig maar het betekend wel dat de turbo erop moet om droog over te komen. Nu is het gewoon op de 17 stampen richting huis. Doordat ik de hele weg een beetje op reserve heb gereden kan ik met de wind schuin tegen nog mooi 35 km/h trappen. Met precies 186 kilometer op de teller zit de tour de pol er weer op. Niet lang erna begint het hier pas echt hard te regenen. Precies op tijd weer thuis van een mooie etappe.
Vandaag samen met Hasse de West Betuwe Toer gereden vanuit Tiel. Tot nog toe hebben we heel wat kilometers gereden samen en altijd ging alles goed. Vandaag ging alles mis wat er mis kon gaan en dan begon al op kilometer 0. Maar goed, beter alle pech tegelijk dan iedere keer wat.
De West Betuwe Toer is een prachtige toertocht waarbij zo'n beetje alle klimmetjes ( 28 in totaal ) tussen Doorn en Arnhem genomen moeten worden. Wij gingen vandaag voor de 180 km editie. Op de parkeerplaats zien we al gelijk een bekende, Limburgs Mooiste die ook met ons mee reed tijdens de Reichswaldtoer. Na de inschrijving gaan we met zo'n 10 man van start, inmiddels is het ook nog eens gaan regenen. Direct op het industrieterrein is er al verwarring over de route. Welke bordjes moeten we volgen ??? Quick Step renner Piet komt uit de omgeving en wijst ons de weg. Met de wind achter is het direct koers. Ik zit halverwege de groep en Hasse sluit meestal de groep in de eerste kilometers dus daar maak ik me niet druk om. Met 40 km/h gaan we richting de Grebbeberg. Bij dit klimmetje doe ik de kop en probeer zo hard mogelijk naar boven te rijden. Met dik 60 km/h naar beneden en vervolgens rijden we de dijk op richting Wageningen. Ik geef de kop over en laat me naar achteren zakken. Tot mijn schrik en verbazing zit Hasse er niet meer bij. Wat is dit nou ??? Ik trap nog even mee en kijk de dijk af maar zie hem niet. De eerste rijders moeten al lossen bij de kopgroep en ik besluit om te wachten op Hasse. Ik 'meld me af' bij Limburgs Mooiste en stop even langs de kant. Het duurt maar en ik besluit om terug te fietsen. Na een paar kilometer kom ik weer bij de Grebbeberg en net voordat ik naar boven wil fietsen komt er een groep naar beneden denderen met Hasse in de gelederen. Volle bak er achteraan en ik vraag wat er aan de hand is. Hasse blijkt vanaf de start de pijlen van de gezinsroute te hebben gevolgd en niet die van de 180 km. Gelukkig was er dus niks ernstigs gebeurd en in deze groep ligt het tempo iets lager dan in de kopgroep. Maar wel balen natuurlijk dat dit gebeurde.
Via Wageningen en Heelsum rijden we richting Doorwerth. De Italiaanseweg komt eraan maar helaas gaan we rechtdoor en niet naar boven ( later mogen we alsnog deze klim doen ). De klimmetjes volgen elkaar in hoog tempo op. We rijden met een man of acht en ik ben niet de slechtste klimmer. De trainingen van de laatste weken werpen hun vruchten af blijkbaar. Bij Oosterbeek / Arnhem is het een beetje keren en draaien en vooral klimmen. De wegen zijn nat, het regent af en toe en het is best fris. De omgeving maakt veel goed. En dan, wanneer ik 65 km op de teller heb gaat het weer mis. Hasse rijd lek. Hij wil dat ik doorga met de groep, geen denken aan. Samen uit, samen thuis. De dag is nog lang. Na een paar minuten ligt er een nieuwe binnenband op en vervolgen we onze weg. Direct daarna lijkt het erop dat hij weer lek rijd maar het blijkt dat de band niet voldoende is opgepompt. De lage temperatuur en het stil staan werken niet in mijn voordeel. Ik voel de beentjes al wat pijn doen, en we moeten nog zover. Tot overmaat van ramp schiet in Oosterbeek mijn ketting eraf, hij zit vast tussen het binnenblad en het frame. Nadat ik hem eindelijk weer los heb is het frame behoorlijk beschadigd en ben ik even behoorlijk pissed off. Wat een gelazer. Op dat moment was ik het liefst direct naar huis gegaan. Dan blijkt ook nog eens dat we een bordje gemist hebben en moeten we dus weer een stuk terug fietsen. En ook blijkt mijn pedaalplaatje van mijn linkerschoen versleten. Een aantal keer schiet mijn voet uit het pedaal en gaat het maar net goed.
We hervatten de toer en gaan weer richting Doorwerth. Nu gaan we wel de Italiaanseweg op. Ik schakel naar het binnenblad en wanneer we boven zijn merk ik dat ik achter gewoon op de 17 ben blijven rijden zonder te verzuren. Een viertal renners uit Brabant komt ons op de beklimming voorbij stuiven en we haken bij hen aan. Zij blijken de 150 km editie te doen en hebben ruim 40 km minder dan ons gereden wat gelijk hun explosiviteit op de Italiaanseweg verklaart. We rijden weer in een groepje, maar niet voor lang. Met bijna 90 kilometer is de eerste verzorgingspost in Heelsum. We stoppen, nemen koffie met gebak en vullen de bidons. De overige afstanden hebben ook hier hun verzorging en het is een drukte van jewelste. We zitten daar buiten op de tocht en echt warm is het niet. Als we weer vertrekken volgt er een stukje plat richting Bennekom en rijden we achter een Robbie Ruijgh look a like die daar met zijn vader en zusje aan het fietsen is. De snelheid ligt voor mij eigenlijk te hoog. Na iedere bocht is het vol aanzetten en we rijden dik in de 40 km/h. Na een poosje laten we ze gaan, het gaat te hard. Onderweg halen we geregeld deelnemers in en af en toe rijden we in groepjes. Via Elst gaan we naar de Amerongse berg. Allemaal bekend gebied voor me na de regenetappe die ik laatst hier reed met Hasse. Na Amerongen gaan we naar Maarn en Doorn, dit gebied is nieuw voor me en het is er prachtig. In Doorn volgt er weer een verzorgingspost na bijna 140 kilometer. Hier zien we weer veel bekenden. Het groepje waar Hasse in het begin mee reed staat hier grotendeels en ook Robbie Ruijgh neemt wat eten en drinken. Ik voel me dan eigenlijk steeds beter worden. De klimmetjes gaan geweldig en ik heb totaal geen zere benen of wat dan ook, iets wat ik wel verwacht had. Via Leersum keren we weer terug in Amerongen om de Amerongse berg nogmaals te doen maar dan vanaf de andere kant. We gaan nogmaals door Rhenen en als we na zo'n 170 kilometer richting Lienden fietsen zit het klimwerk er wel zo'n beetje op. Nu nog een stuk vlak met de wind tegen of op de kant richting Tiel. In het plaatsje Ingen moeten we linksaf maar daar is een braderie gaande en hier rijden we weer een kilometer of wat verkeerd. Als we weer terug zijn op de braderie moeten we even door het dorp zoeken naar de juiste weg. Daarna missen we nog een aantal bordjes en als we eindelijk weer in Tiel zijn heb ik er 198 kilometer op zitten. Dat is 15 meer dan de eigenlijke route.
Al met al is het ondanks alle pech toch een hele mooie toertocht geworden. Ik heb heerlijk gereden, en nog nooit zoveel klimmetjes gedaan op xe9xe9n dag. Overigens nooit gedacht dat ik dit nog eens zou bereiken. Deze week heb ik me ook wat meer verdiept in de techniek. Licht fietsen met een hoge cadans wordt aangeraden. Ik heb vandaag wat lichter dan normaal gereden en dat is goed bevallen. Langzaam maar zeker wordt ik nog eens een echte wielrenner.
Hasse bedankt.
Klik op de afbeelding voor een vergroting van de kaart.
Voor vandaag stond er een vergadering voor de redactie van het Marathon Magazine op het programma. En aangezien Elburg het meest centraal lag qua woonplaatsen van de redacteuren werd er hier in de buurt een mooie gelegenheid gezocht. Het werd Dijk 10 aan het Veluwemeer. Vanaf half vier. Tijd voldoende dus om nog een mooie tocht te fietsen. Mede redacteur ( en schaats en skeeler freak ) Wim IJpelaar had ik uitgenodigd om samen de Parel van de Veluwe te rijden. Vanmorgen om acht uur was het vertrek vanuit Elburg.
De planning was om zo'n 150 kilometer te doen en dus moest ik nog wel hier en daar wat lusjes bij de Parel aanplakken. Via de bekende weg richting Nunspeet alwaar we onze eerste plaspauze moesten houden, het was overigens nog best wel fris die eerste kilometers. Via Vierhouten en Gortel gaat het richting Apeldoorn. De wegen waren afwisselend nat en droog en de bewolking baarde ons af en toe zorgen gezien de donkere kleur grijs die ze voerden. Wanneer we in Apeldoorn fietsen komt er een bekend gestalte vanaf Paleis het Loo. Precies wat ik eigenlijk wel verwacht had. Hasse komt ons tegemoet rijden. Van hem heb ik deze route en geweldig natuurlijk dat we hem daar zien fietsen. Wanneer we bij De Naald zijn nemen we even een korte pauze voor wat eten, drinken en foto's.
Wim bij de Naald.
Het kleine Loo, vakantiewoning van de koningin.
En wie staat daar zijn koninklijke plas te doen in de tuin ????
Vanaf de Naald gaan we richting Garderen. Er volgt direct een klim ter hoogte van de Julianatoren, ook nog eens met de wind tegen. Wim is niet zo'n klimmer, naar eigen zeggen, en ik heb dus alle tijd om even een foto van ons beiden te maken.
Na dit klimmetje volgt er nog veel vals plat voordat we ter hoogte van de Aardhuisweg de afdaling ingaan. Een mooie afdaling van zo'n vier kilometer waarbij we helaas de wind tegen hadden. Via Garderen, Speuld en Ermelo rijden we het Leuvenumse bos in. Hier komen we Hasse nogmaals tegen. Hij heeft dus het rondje in tegengestelde richting gereden. Prachtig. Wimpie begint het al aardig zat te worden en neemt nog maar eens een gelletje. Mijn verrassing hou ik nog even voor me. Wanneer we de Stakenberg gehad hebben fietsen we weer richting Nunspeet. In Nunspeet aangekomen roep ik dat we de weg gaan oversteken en fiets ik het terras op van restaurant Joris. Tijd voor een bak koffie met gebak. De verassing komt als geroepen en voordat ik een foto kan maken heeft Wim het appelgebak al achter de kiezen.
Ikzelf neem een enorme slagroomwafel.
Na al dit goeds vervolgen we onze weg. Via Nunspeet richting Tongeren en dan wacht ons de slotklim, de Woldberg. Wim gaat op een hoop en wanneer ik boven ben heb ik nog mooi de tijd om even een laatste foto van hem te maken.
Wim op de Knobbel.
Er wacht dan ook nog een mooie afdaling en via 't Harde gaan we achterlangs naar 't Loo. Over het oude race circuit en uiteindelijk moeten we linksaf. Nu hebben we de harde wind vol tegen en wachten ons nog enige zware kilometers richting Elburg. Via Oldebroek, Oosterwolde gaan we richting Kerkdorp, alwaar de keizer in zijn koninklijke caravan woont. Na het passeren van dit mooie dorpje zien we in de verte dat het behoorlijk hard regent. Tot dan toe hadden we het nog mooi droog gehouden en we besluiten om even onder de bomen te schuilen. Wanneer het weer droog is vervolgen we onze weg en gaan we via Noordeinde richting Elburg. De wind is op de kant en er staat zeker windkracht 5. Bij Elburg aangekomen maken we nog een extra rondje om Elburg heen voordat we in de remmen knijpen. Met 145 kilometer op de teller weer een prachtige tocht gemaakt. Niet lang erna sloeg het weer om en kwam de regen met bakken uit de lucht, maar toen zaten wij al lekker aan het bier bij Dijk 10.
Na het rondje Zuiderzee even twee dagen rust genomen. Maandagavond ben ik weer op de fiets gestapt om de Parel van de Veluwe te rijden. De benen voelden nog wel wat stijfjes aan en dus lekker "rustig" aan gedaan. Met 116 kilometer weer terug. Voor vandaag stond er weer een langere etappe op het programma. Ik wilde graag weer naar de Posbank en omdat ik dan toch in de buurt was gelijk maar even de klimmetjes bij Doorwerth meenemen. Uiteindelijk werd het een hele lange etappe….
Om iets over negen vertrokken. Eerst de Scheepsbel en het Zandenbos. Bij Elspeet begint het al te regenen, voor de zoveelste keer dit seizoen. Bij Uddel is het weer droog en draai ik de Aardhuisweg op. Hier kan ik mijn benen serieus testen op de klimmetjes. Nog niet alle afvalstoffen zijn eruit na het rondje Zuiderzee, zo is te voelen. Ik besluit om niet volle bak te gaan vandaag. Lekker genieten van de prachtige natuur. De weersomstandigheden zijn eigenlijk ook perfect. Weinig wind, goede temperatuur en gelukkig slechts af en toe een bui. Via Hoog Soeren, Assel, Beekbergen en Lieren kom ik uit bij het Apeldoorns kanaal. Met 62 kilometer op de teller ga ik richting Laag Soeren. Prachtige route blijft het. Bij Laag Soeren aangekomen fiets ik het Nationaal park Veluwezoom in. De wegen zijn hier helaas allemaal nat. Er sluit nog een renner bij me aan en kop over kop gaan we richting de Posbank. De parcourskennis komt me goed van pas en op de juiste momenten schakel ik op en neer. Ik daal af richting de Steeg en ben weer alleen, de andere renner ging de andere kant op. Vanuit de Steeg ga ik weer omhoog. Een lastig en fel klimmetje volgt en ik kom uit bij het paviljoen. Hier neem ik even wat eten en drinken en laat me dan op de Schietbergseweg naar beneden vallen. Vervolgens neem ik nog de Zijpenberg en de Emma pyramide richting Rozendaal. Op de 21 kan ik ze lekker nemen en op de steilste stukjes ga ik lekker staan. Het gaat best goed voor mijn doen. Vanuit Rozendaal ga ik richting Oosterbeek. De wegen ken ik allemaal nog van de regenetappe. Bij Doorwerth neem ik de Italiaanseweg, een lekkere klim in het bos over de klinkers. Het onderste stuk is het steilste. De afdaling over de Holleweg doe ik voorzichtig. Het is een slechte weg vol takken en zand en er zijn ook nog tegenliggers. De nieuwe remblokjes, die ik gisteren monteerde, komen weer goed van pas. Na de afdaling ga ik rechtsaf en kom ik al gauw bij het bord waarop aangegeven staat dat de volgende klim 10 % is. Hier reden we tijdens de regenetappe aan voorbij, nu wilde ik hem wel nemen. Het viel mee, steil maar niet al te lang. Vervolgens ga ik via Heelsum en Renkum richting Wageningen. Het klimmen heb ik dan wel gezien. Ik wil eigenlijk via Ede richting Otterlo gaan. Maar dat ging niet helemaal goed.
Vanaf Wageningen is het weer lekker vlak en als ik in Ede ben staan er eigenlijk nergens bordjes met naamplaatsen. Uiteindelijk ben ik vanaf Ede naar Veenendaal gereden, vervolgens naar Ederveen, naar Lunteren, naar Renswoude, naar Barneveld. Ik had de indruk dat ik steeds heen en weer fietste en maar weinig opschoot richting huis. Ik was dwalende. Vanaf Barneveld ben ik maar richting Achterveld gereden. Hier kwam ik weer op de route van de regenetappe en vond ik eindelijk de weg richting Nijkerk. Ik had inmiddels het thuisfront al ingelicht dat het iets later zou worden. Met bijna 200 kilometer begon ik de benen al aardig te voelen en kreeg ik best wel honger, het eten dat ik bij me had was inmiddels allemaal op. Gelukkig had ik nog een energiereep in mijn zadeltas zitten. Even eten, wat drinken en een paar kilometer op de 19 hielpen me er weer bovenop. Na Putten ga ik in Ermelo weer op de route van de parel. Toch nog weer wat vals plat voor de kiezen. Via Nunspeet de korste weg naar huis en om half zes kon ik direct aanschuiven aan tafel. De warme maaltijd smaakte prima na maar liefst 233 kilometer fietsen. De afgelopen zes dagen heb ik 732 kilometer afgelegd. Tijd voor wat rust. Hahaha. Zaterdag staat er weer een mooie tocht op het programma. Dit maal met Wim IJpelaar, die wil ook graag eens de parel rijden.
Gisteren, vrijdag 15 juli, stond het rondje Zuiderzee op het programma. De start was in Amsterdam vanaf de Maxis en het rondje ging zoveel mogelijk langs de dijken van de vroegere Zuiderzee. Een geweldige dag werd het. Zowel qua weer als inspanning. Bij terugkomst in Amsterdam stond er maar liefst 383 kilometer op de teller. Een nieuw afstandsrecord voor het fietsen.
Op het forum van wielertoerist.nl verscheen onlangs een bericht over het organiseren van deze ronde. Op xe9xe9n of andere manier liep het niet echt storm qua deelname ( raar he ) en dus stonden we gisteren met drie man aan de start. Martin ( MEG ) die de route uitgezet had en Robert ( Concorde ). Om zes uur zouden we vertrekken. Al sinds dinsdagavond regende het onophoudelijk en toen ik om vier uur uit bed kwam regende het nog steeds. Ook stond er een flinke wind. Onderweg naar Amsterdam nog een aantal pittige buien gehad. Wat moest dat toch worden, er stond immers een fietstocht van bijna 400 kilometer op het programma. Ruim op tijd was ik bij de Maxis en kon ik me voorbereiden op wat komen ging.
Een natte boel.
Als Martin en Robert ook verschijnen vertrekken we iets later dan gepland. Het is inmiddels droog maar overal staan er nog grote plassen met water. Al binnen de kilometer gaat het bijna mis. Het fietspad gaat door een veld met schapen en precies voor me steekt er eentje ( ook nog een zwart schaap ) de weg over. Vol in de ankers gaat het maar net goed. Via IJburg gaan we richting Amsterdam.
Vooraf hadden we een tempo afgesproken van rond de 30 km/h. Vanaf het begin zaten we daar steeds ruim boven. Aangezien ik het rondje al meerder malen heb gefietst kwam ik natuurlijk veel over bekende wegen. Met de regen ging het aardig goed. Af en toe een bui. Kop over kop malen we de eerste kilometers mooi weg. In Monnickendam zijn de takken en blaadjes op de weg nog stille getuigen van de harde wind die donderdag over ons land woei. In Hoorn is er even een omleiding en moeten we hier en daar even zoeken naar de weg om weer langs de dijk te komen. We gaan over Enkhuizen naar Medemblik alwaar we onze eerste koffiestop hebben na iets meer dan 100 kilometer.
Via de bekende wegen gaat het richting Den Oever. De wind staat hier op de kant tot schuin tegen en is kracht vier tot vijf. De lucht klaart steeds meer op en door de harde wind drogen de wegen al mooi op. Over de Afsluitdijk staat de wind schuin achter en draaien we een hoog tempo. We komen regelmatig wielrenners tegen die gezien hun bepakking ook een rondje IJsselmeer aan het doen zijn.
De Afsluitdijk.
Als we de Afsluitdijk afgaan draaien we rechtsaf het mooie Friesche landschap in. Via Makkum en Workum gaan we richting Hindelopen. We hebben de wind nu achter en de snelheid ligt behoorlijk hoog. Het kop overnemen wordt wat lastig voor me omdat ik eigenlijk al sinds het begin van de Afsluitdijk op bijna 100 % rijd. Gelukkig hebben Martin en Robert hier geen last van en kan ik er wat meer achter blijven zitten. Het wolkendek is inmiddels volledig gebroken en de zon schijnt uitbundig. Prachtig weer is het geworden. Als we in Stavoren zijn fietsen we over een prachtig weggetje binnendoor. Nadeel is de hekken die het vee in het vak moet houden. En dan opeens houd het fietspad op. Over een klein betonnen pad vol met gras en stront steken we binnendoor naar de bewoonde wereld en kunnen we onze weg vervolgen. We gaan richting de 'klimmetjes' bij Warns en Oudemirdum.
Het rode Klif bij Warns. Martin ramt erover.
Via allerlei mooie wegen waar ik nog niet eerder fietste zetten we koers richting Lemmer waar de tweede stop gepland stond. Het laatste stukje is weer bekend en met ruim 220 kilometer zijn we in Lemmer. Op het buitenterras nemen we een kop koffie en een appelgebakje, even de bidons vullen en weer gaan. Vanaf Lemmer gaan we richting Overijssel. Ook hier was ik niet eerder op de fiets. Via Kuinre, Blankenham gaan we richting Blokzijl. Dwars door het stadje is het goed uitkijken. Veel toeristen lopen hier over de weg zonder rekening te houden met wielrenners die door willen trappen. Via Vollenhove gaan we richting Zwartsluis en nemen we het pondje richting Genemuiden. Even weer een rustmoment want ik voel de benen al behoorlijk. Het tempo ligt nog steeds erg hoog.
Vanaf het pondje bel ik even naar huis dat we over een uurtje thuis zijn voor de warme maaltijd. Via Genemuiden en Kamperzeedijk komen we bij Kampen. Bekend terrein voor mij. We gaan via het Noordeinde de zomerdijk over, alwaar we Rabo renner Theo Bos tegenkomen. Na 290 kilometer ben ik weer thuis. En ik voel me niet echt best meer. De benen doen zeer en ik ben licht benauwd, de hoge snelheid heeft er behoorlijk ingehakt. Het gemiddelde is dan nog 32,5 km/h. En dat met al die kleine stopjes tussendoor !!! We doen ons tegoed aan een heerlijk bord spaghetti en maken ons dan op voor het laatste stukje richting Amsterdam. De verleiding om thuis te blijven is groot maar aangezien de auto in Amsterdam staat moet ik toch maar weer mee. Martin en Robert zien er nog behoorlijk fris uit.
Lokatie Elburg.
Na het eten houden we een wat lager tempo aan wat mij wel goed uitkomt. Via Nunspeet en Harderwijk gaan we langs het Veluwemeer en passeren we strand Horst en strand Nulde. Hier komen we een grote fiets tegen waar we proberen mee te gaan rijden. Helaas zat hij vast aan de sokkel.
Ik ben weer aardig hersteld en kan ook weer mijn kopwerk doen. Gelukkig vertonen Martin en Robert ook enige vormen van vermoeidheid na ruim 300 kilometer. Via Nijkerk gaan we over een mooi en smal fietspad richting Bunschoten Spakenburg. De wind is inmiddels behoorlijk in kracht afgenomen en het is zelfs 23 graden !! Dat hadden we 's morgens bij de start nooit verwacht.
Bij Eemdijk nemen we het pondje en via Eemnes komen we in Huizen. Het binnendoor weggetje richting de boulevard is helaas afgesloten. Een aantal keren rijden we verkeerd en we moeten zoeken om de goede weg te vinden. Ons gemiddelde dat dan nog op 31,5 km/h ligt keldert door dit draaien en keren behoorlijk. Na enig speurwerk zitten we weer op de route en met het einde in zicht gaat de snelheid weer behoorlijk omhoog. Via Naarden Vesting, nooit geweest maar wat was het daar prachtig, gaan we richting Muiderberg en Muiden. En dan zit het erop. Maar liefst 383 kilometer en een gemiddelde van 31,25 km/h. Voor mij was het een topinspanning, ik had de indruk dat Martin en Robert op 80 – 85 % gereden hebben. Maar we hebben er een geweldige dag van gemaakt.
Na afloop bedacht ik me dat ik over de hele dag wel heel erg weinig gegeten heb. Ik kreeg het eten maar moeilijk weg en heb desondanks geen hongerklop gehad. Een kleine opsomming van wat ik onderweg gegeten heb : Twee krentenbollen, drie gelletjes, twee reepjes, een appelgebakje en een bord spaghetti. En nog zo'n anderhalve liter drinken. Op de hartslagmeter viel af te lezen dat ik zo'n 9000 calorixebn verbrand heb. Ik moet dus maar goed eten komende dagen.
